Anadolu topraklarında varlığını sürdürmüş olan uygarlıkların, neden ve nasıl aynı simgeyi seçtikleri, güzellik kavramı ve anlatım aracı olarak nasıl kullandıkları ve yorumladıkları da bu sergide verilmek istenen bir başka amaç olduğunu belirten Sözen, şöyle devam etti:

“Çizgilerin öncülüğünde noktalar, daireler, kareler, çaprazlar, dalgalı ve kesikli çizgiler, üçgenler, kare içinde çapraklar, gamalı haçlar, spiraller, çarkıfelekler ve niceleri. Hayat ağaçları, rozet çiçekleri, kartallar, griffonlar, ejderler, kuşlar, aslanlar, kalpler, eller, gözlerle bezeli sonsuz bir arayış, yani hayatın kendisi. Bu simgelerin her biri, günümüzde de sürüyor. Gelecek çağlarda da süreceğine kuşkumuz yok. Bu sergi bir başka anlamda farklı kültürlerin kendiliğinden uzlaşmasıdır. Kuşkusuz, bu büyük serüvenin tanığı, Anadolu toprağı ve çevre kültürleridir. Bu sergi görücüye ulaşabilmişse Arkeoloji Müzesi, Topkapı Sarayı Müzesi, Ayasofya Müzesi başta olmak üzere Ankara Anadolu Medeniyetleri Müzesi, Antalya Müzesi, Afyon Müzesi, Malatya Müzesi’ne de çok şey borçluyuz. Eserleri ile bize büyük katkıda bulundular. Çünkü bu büyük serüven, hepimizin ortak malıydı.”

HEM GÜZELLİK, HEM DE NAZAR, ŞANS SİMGELERİ
Türk ve İslam Eserleri Müzesi Müdürü ve Sergi Kurulu Başkanı Seracettin Şahin de, müzenin, Sultanahmet Meydanı’na açılan girişinden itibaren tüm koridorları, salonları, avlusunun özel olarak yeniden tasarlandığını belirterek şunları söyledi:

“Türk ve İslam Eserleri Müzesi, 1914 tarihinde “Evkaf-ı İslâmiye Müzesi” (İslam Vakıfları Müzesi) adı ile ziyarete açılan ve Türk ve İslâm Sanatı eserlerini topluca kapsayan ilk Türk müzesidir. Müze Mimar Sinan’ın en önemli yapılarından biri olan Süleymaniye Cami-i Külliyesi içinde yer alan imaret binasında ziyarete açılmış ve cumhuriyetin ilânından sonra ‘Türk ve İslâm Eserleri Müzesi’ adını almıştır. Süleymaniye imaret binasından 1983 yılında, bugün içinde bulunduğu İbrahim Paşa Sarayı’na taşınmıştır. Müze, İslâm Sanatı’nın en erken döneminden 20. yüzyıla uzanan bir çizgide, içinde Emevi, Abbasi, Kuzey Afrika (Magrip), Endülüs, Fatimî, Selçuklu, Eyyubî, İlhanlı, Memlûk, Timurlu, Beylikler, Safevî, çeşitli Kafkas ülkeleri ve Osmanlı Dönemi eserlerini inanılmaz bir zenginlikte barındıran bir koleksiyona sahiptir. Simgelerin günümüze ulaşmasının nedenlerinden belki de en önemlisi, güzel ve güzelliği yansıtmış olmalarıdır. Ancak, bunların bazıları güzelliğinin yanı sıra inanç, nazar, şans ve benzeri düşüncelerden dolayı kullanılmıştır. Gerçek şu ki, insanoğlu var oldukça simgeler de yaşayacak ve toplumları etkilemeye devam edecektir.”